بهنام سامانی از جمله نوازندگان سازهای کوبه ای در خارج از کشور است. او ۲۰ سال پيش به آلمان مهاجرت کرده و در دهه گذشته در فستيوال ها و کنسرت های متعدد همراه با خوانندگان مشهوری همچون پريسا، شهرام ناظری، سيما بينا برنامه اجرا کرده است.
بهنام سامانی همچنين از اعضای گروه دستان، گروه ضربانگ، و گروه برادران سامانی است و تاکنون بسياری از برنامه های او در راديو و تلويزيون های اروپا پخش شده و به صورت CD نيز در دسترس علاقه مندان قرار گرفته است.
وی که از اهالی چهار محال بختياری است تا سن ۱۸ سالگی در اصفهان به آموزش تنبک پرداخت و پس از آن در اروپا نوازندگی سازهای ديگری همچون دف، تنبک، نقاره، دمام و دهل را ادامه داد.
حاصل تجربيات بهنام سامانی ساخت يک ساز کوبه ای جديد به نام UDU-Zarbang (اودوی-ضربانگ) است که توانسته نظر موزيسين های ايرانی و غير ايرانی را به خود جلب کند.
ساز UDU در افريقا و بيشتر در نيجريه نواخته می شود. نواختن اين ساز بيشتر در بين زنان افريقائی معمول است و مردان نيز در مراسم آئينی خود از اين ساز استفاده می کنند و در غارها به نواختن اين ساز می پردازند. آنها طنين اين ساز را وسيله ای برای ارتباط با مردگان و نياکان خود می دانند.
جنس ساز UDU از سراميک است و سه حفره روی آن وجود دارد. بزرگترين حفره با پوستی که روی آن کشيده شده در وسط ساز قرار گرفته است. دو حفره کوچک و بزرگ ديگر تغييراتی در صدا و فرکانس اين ساز بوجود می آورند. به عقيده بهنام سامانی UDU می تواند جانشين چندين ساز ضربی باشد و کار او را در سفرهای دور ونزديک آسان کند:
" من ازمدتها پيش ساز UDU را در اجراهايم بکار می بردم. اصل اين ساز بدون پوست بود و فقط از بدنه سراميکی آن استفاده می کردم. بعد از چند سال تمرين و اجرا با اين ساز فکر کردم اضافه کردن يک پوست به اين ساز امکان توليد صداهای مختلف مثل دربوکه، تنبک، طبلا، کنجيره و ريتم های عربی، هندی، ايرانی، آفريقائی و ترکيبی از ريتم ها را بوجود می آورد.

بر اين اساس يک سوراخ ديگر به بالا و در قسمت چپ اين ساز اضافه کردم که باعث عوض شدن نت ها می شود. در واقع بخاطر اينکه درسفر به کشورهای مختلف هميشه مجبور بودم چند ساز را همراه خود ببرم تصميم گرفتم سازی را طراحی کتم که جانشين همه آنها باشد. و خوشحالم که موفق بودم هم خودم بيشتر لذت می برم و هم استقبال خوبی از اين ساز شده است"
برای مطالعه بقیه مطالب روی ادامه مطلب کلیک کنید.
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط صابر در یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1385 و ساعت
5:26 بعد از ظهر |