بیست و دومین جشنواره موسیقی فجر با تمام مسائل و مشکلات ,خوبی و نقصانی که داشت عصر دیروز در سالن وحدت تهران به پایان رسید.
حال که از اختتامیه این جشنواره می گذرد می توان با کارشناسی وبا در نظر گرفتن تمام جوانب به بررسی این بزرگترین رویداد موسیقائی کشور پرداخت.
در ذیل به نکات برجسته و قابل توجه که هم دارای نکات مثبت و هم نقاط ضعف این جشنواره از دیدگاه کارشناسان و صاحب نظران بوده بررسی شده لیکن همان طور که عرض شد نظر دقیق و مکفی را باید در طی زمان و تحقیق و موشکافی بیشتر و با همفکری همه صاحب نظران ارائه داد.
از برجسته ترین آثار این جشنواره در بخش کلاسیک می توان به: (سمفونی پیامبراعظم ,اثر شاهین فرهت) ,همچنین( رسول توحید, به رهبری لوریس چکناواریان) اشاره کرد.
یکی از نکات جالب که برای اولین بار در جشنواره بیست و دوم ازسوی برگزار کنندگان پیشبینی شده بود اختصاص سالن مجزا برای اجرای برنامه های تکنوازی بود که اجرای جلال ذوالفنون, کیانی و محسن نفر خیلی مورد استقبال علاقه مندان قرار گرفت.
از دیگر نکات مثبت روز آمد بودن ویژه نامه ((هر روز)) بود که به زمان و محل ارائه کنسرت ها و نکات و اخبار جشنواره بیست و دوم می پرداخت بود.
یکی از نکاتی که به نظر من رسید پوشش خیلی ضعیف صدا و سیما به این رخداد مهم هنری بود که تا آنجا که من دقت کردم فقط به بخش اخبار, آن هم در بعضی از بخش های خبری, خلاصه می شد, که مثلا اگر جشنواره مشابهی مثل جشنواره ( پلیس ) که همین روزها در جریان است را در نظر بگیریم, با اینکه یک جشنواره غیر ضروری و درجه دوم است, با این همه جوایز نقدی( به نقل از دبیر این جشنواره که در تلویزیون صحبت می کرد) هزینه می شود. که آن هم از بودجه دولتی است و این حجم از تبلیغات رسانه ( به اصطلاح) ملی را در بر گرفته است.
و نکته بعدی که البته مربوط به مطلب بالاست , فقدان یک سایت اینترنتی برای پوشش به روز جشنواره بود, که علاقه مندان شهرستانی جشنواره موسیقی هم بتوانند حداقل با حال و هوای آن آشنا شوند. البته چند سایت غیر رسمی یا برخی خبرگزاری ها اقدام به پیگیری و انتشار اخبار می کردند که البته با عرض قدر دانی از آنها مسلما کافی به نظر نمی رسید.
یکی از مسائلی که همیشه ذهن من را به خود مشغول می کرد که شاید ربط مستقیم به این چند روز جشنواره نداشته باشد این است که چرا در جشنواره موسیقی فجر سبکهای دیگر موسیقی مثل : پاپ , راک ,فلامنکو , جاز و یا حتی سبکهای مدرنتری مثل سبکهای الکترونیک و تکنو وجود ندارد حال آنکه استعدادهای زیادی در این زمینه ها وجود دارد که این نوع جشنواره ها محل مناسب و چه بسا اصلا جایگاه چنین پدیده های جدید علم وهنر موسیقی است.
بدون شک بهانه های عقیدتی و مذهبی نمی تواند قابل قبول باشد چرا که از همین دست موسیقی مکررا از رسانه (رادیو و تلویزیون) بدون پرداخت کردن حق کپی رایت مؤلف پخش می شود.
که حتی می توان با پرداخت صحیح و فرنگ سازی درست به مقابله با موسیقی های غیر واقعی و یا به تعبیر من غیر موسیقیها (داخل پرانتز عرض کنم که در باره موسیقی های خوب وغیر موسیقی ها (چون به عقیده من ما موسیقی بد نداریم ) در آینده حتما بیشتر صحبت خواهم کرد.) هم رفت.
دوستی می گفت متاسفانه در کشور ما عکس کشورهای مطرقی ابتدا تکنولوژی و فن آوری وارد کشور می شود و سپس با بوجود آمدن پیامدهای بد این دستاورد مسؤلین به فکر مقابله یا فرهنگ سازی با آن می افتند, با اینکه باید ابتدا صاحب نظران در باره پدیده ای جدید تحقیق و بررسی و فرهنگ سازی کنند و سپس آنها مردم را دنبال خود بکشانند و به این پدیده نو دعوت و تشویق کنند. متاسفانه در پدیده خطیر موسیقی هم چنین چیزی رعایت نمی شود.
وانتقاد آخر اینکه امسال زمان برگزاری جشنواره موسیقی با ایام سال نوی میلادی تداخل پیدا کرد که این امر باعث شد گروه های خارجی و مخصوصا غربی حضور کمرنگی داشته باشند که می شد با تغییر زمان آن مشکل را حل کرد که باید دید چه مشکلی از این بابت بوده است؟
در پایان نظر شما را به معرفی چند قطعه که در بیست و دومین جشنواره موسیقی فجر اجرا شد جلب می کنم.
سمفونی پیامبر اعظم ساخته شاهین فرهت که با ارکسترسمفونیک تهران اجرا شد و دیگر قطعه اجرا شده قطعه معروف, کجائید ای شهیدان خدائی از ساخته های ماندگار هوشنگ کامکاربود که با صدای فاضل جمشیدی اجرا شد.
قطعه دیگری که خیلی هم مورد توجه قرار گرفت, رسول توحید به رهبری لوریس چکناواریان بود که توسط ارکستر کشورارمنستان اجرا شد.
ارکستر ملی هم در این چند روز خیلی پر کار بود و قطعات زیر را به رهبری فرهاد فخرالدینی اجرا کرد.
توشه عمر , کبوتر, حق ناشناس , جدائی , پرتو شمع (آهنگ از محجوبی و شعر از نواب صفا) و این ارکستر طبق رویه خود با قطعه , ای ایران کار خود را پایان رساند.
در شب پایانی هم قطعاتی از موسیقی اقوام ایران و همچنین برنامه ای از یک گروه شیلیائی اجرا شد.
امیدوارم در سالهای آینده مشکلات ای جشنواره محبوب اما محجور حل شود.
"دلنوازي" در سالن اصلي تئاتر شهر آغاز شد.
